|
|
|
|
ALGEMENE INFORMATIE OVER BENIN |
|
Lokale Tijd: |
|
|
Ligging: |
West
Afrika. Het werkgebied ligt in en rond de stad Cotonou
in het zuiden en in de plattelandsprovincies Mono en
Couffo in het zuidwesten. Benin is 3 keer zo groot als
Nederland. |
|
Klimaat: |
Tropisch
warm en vochtig met een gemiddelde temperatuur van 28
graden. Regenperiodes van april tot juli en oktober tot
november. |
|
Bevolking: |
|
|
Totale
bevolking van dit gebied: |
Naar
schatting 6,2 miljoen inwoners, verdeeld over ongeveer
20 etnische groepen. Daarvan is de groep Fon-sprekenden
het grootste (ongeveer 25%), terwijl de groep Adja-
sprekenden 6,5 % bedraagt. In Benin worden ongeveer 50
talen gesproken. De officiële taal is Frans |
|
Bestaan: |
Benin is
de bakermat van de voodoo, een animistische godsdienst.
De voodoo heeft nog veel invloed op het dagelijks leven.
Ongeveer 20% van de bevolking is christen, 15% is
moslim. |
|
Munt: |
100 FCFA
is ongeveer 0,15 eurocent. |
|
| |
|
|
Kerknieuws uit Couffo/Mono
door: Koos en Aly
Simpelaar
De zeven ’gemeentegroepen’ in Couffo/Mono mochten
het jaar 2004, op zondag 19 december, afsluiten met een heel belangrijke
gezamenlijke kerkdienst. Zeven ouderlingen werden bevestigd.
Daardoor hebben de gemeentegroepen samen één kerkenraad en vormen nu één
officiële gereformeerde locale kerk. We hopen en bidden, dat de broeders en
zusters zo gemotiveerd blijven als ze nu zijn en dat er sprake zal zijn van
uitbreiding.
Het bijzondere van de gemeentegroepen in Couffo/ Mono is, dat ze niet door
officieel zendingswerk zijn ontstaan. Ze hebben geen moederkerk, hadden geen
duidelijk voorbeeld.
 |
|
De
ouderlingen zitten klaar om bevestigd te worden. |
Couffo/Mono is een landbouwgebied, heel anders en ook minder ontwikkeld dan
de grote stad Cotonou. Wie van hen komt ooit in de kerk van Cotonou en
omgekeerd?
De twee uitgezonden opbouwwerkers van DVN-Gowa in de afgelopen jaren zijn
volgens hun opdracht slechts adviseurs. Ze kunnen niet zeggen: dit en dat
moet zus en zo en anders kan de kerk niet geïnstitueerd worden! Toch moesten
ze zo zien te werken, dat het werkelijk ging in de richting van een
georganiseerde volwaardige Kerk van Christus.
Geen doop en avondmaal
Toen wij in 1999 in Dogbo kwamen wonen, waren er in Couffo/Mono zeven
groepen en acht voorgangers. Eén daarvan stond onder ’censuur’. In verband
met enkelen was het voor ons spoedig de vraag of ze ooit als ouderlingen
gekozen zouden kunnen worden. De doop werd niet bediend en het avondmaal was
vrijwel onbekend. Geen geregelde kerkelijke vergaderingen. Eigenlijk alleen
de zondagmorgendienst. Wie waren gedoopt, wie waren belijdende leden? De
voorgangers voelden zich wel verantwoordelijk, maar wie had hen eigenlijk
aangesteld en met welke taak en bevoegdheid? Beschikten ze wel over
voldoende bijbelkennis om werkelijk uit te leggen wie de reddende Christus
is?
Analfabeet
Van de leden van de kerk is 75% analfabeet, en de hoogst geschoolden hebben
slechts een paar jaar middelbare school gehad. Veel mensen zijn opgegroeid
in het klimaat van de voodoo en de daarmee samenhangende polygamie. Kortom,
hoe kon een adviseur helpen enige orde te scheppen in deze ’kluwen’ van
onduidelijkheden?. Alleen als men samen zicht krijgt en houdt op de wil van
Christus.
Nu is men dus een flinke stap verder gekomen. Eén Gereformeerde Kerk in
Couffo/Mono met haar zeven ’secties’ of ’eredienst-groepen’. Er zijn 99
belijdende leden met 82 nog niet belijdende leden met daaronder kinderen,
kerkelijk geregistreerd. Nog eens 82 personen, volwassenen en ook kinderen,
zijn bekend als in de gereformeerde kerk geïnteresseerden.
In elke sectie zijn één of twee gemeenteleden actief in de catechese, zijn
twee zusters bezig als leidsters van de vrouwen, is één broeder of zuster
gekozen als diaconaal contactpersoon. In elke sectie wordt de kas van de
collectes beheerd en er is een pril begin van een centrale kerkelijke kas.
Genoeg mensen geven er blijk van verantwoordelijkheid te nemen, ook al is
hun eigen ’bagage’ nog maar klein. We vertrouwen erop dat dit alles onder
Gods zegen duurzaam zal blijken te zijn.
Uit: Tot aan de einden der
aarde - maart 2005 |