’La dot’
Eerst de bruidsprijs bij elkaar sparen
door Ingeborg Prins

Pierre en Francine zijn getrouwd. Vrijdag was het burgerlijk huwelijk en zaterdag werd het huwelijk kerkelijk bevestigd. Maar voordat Pierre met zijn Francine kon trouwen, moest hij de bruidsprijs (la dot) betalen. Bij ons roept dat gemengde gevoelens op: hoezo laten betalen voor je dochter? Je bent blij voor haar wanneer ze een goede man krijgt. Voor de familie en het meisje is dit het bewijs dat hij het serieus met haar meent.
 

De bruidsprijs wordt binnengebracht.

Alhoewel Francine haar ouders al wisten dat zij met Pierre wilde trouwen, heeft hij een vriend naar haar familie gestuurd om naar haar te informeren. Op deze manier vraagt hij toestemming van de familie om met haar te trouwen. Ter ondersteuning van dit verzoek krijgen de ouders een aantal flessen drank. Gelukkig gingen de ouders akkoord, zodat gespaard kon worden voor het volgende onderdeel van de bruidsprijs. Afhankelijk van het inkomen kost het twee tot vijf jaar om de bruidsprijs bij elkaar te sparen.

Aanbieden van de bruidsprijs
Sommige families hebben een standaard lijst waar een bruidsprijs voor hun dochters uit moet bestaan. Andere families maken een lijst op het moment zelf. Er zijn cadeaus voor de ouders, de opa en oma, ooms en tantes en de vrouw.
Een groep vrouwen uit de kerk droegen de bruidsprijs op hun hoofd het erf van de familie op. Met veel ceremonie en gezang werden de pannen en schalen met inhoud overhandigd aan de diverse familieleden: voor de vader drie pagnes (traditionele Afrikaanse kleding) evenals voor de moeder, cadeaus voor de oom van vaderskant, tante van moederskant, voor de vrouwen van de broers, voor de ’chef de village’, enz. Dit zijn voornamelijk flessen sterke drank vergezeld van een envelop met inhoud. Opvallende cadeaus in de bruidsprijs zijn zout en lucifers. Door deze cadeaus aan de familie te geven, wordt de wens uitgesproken dat de vrouw een zout en een licht mag zijn in haar nieuwe familie. Heel bekend, nietwaar? Een ’zoutend zout en een lichtend licht’, zoals dat in de Bijbel beschreven wordt.
De persoon voor wie het cadeau bestemd is, keurt de inhoud, inclusief de envelop met inhoud.
 

Het huwelijk van Pierre en Francine wordt in de kerk van Cotonou bevestigd.

Cadeaus voor de bruid
Tenslotte werd een koffer met daarin de geschenken voor de aanstaande bruid overhandigd: haar bruidsjurk, een aantal pagnes afhankelijk van hoeveel voorgeschreven is door de familie, diverse sieraden, een tas, schoenen en nog wat andere dingen. Maar welke vrouw is het? Francine werd aangewezen als de verloofde van Pierre, waarna ze de koffer met geschenken mocht aannemen.

En nu zijn ze getrouwd. Pierre mag Francine met recht zijn vrouw noemen. Elk onderdeel van de bruidsprijs is door de familie geaccepteerd. Hij heeft laten zien dat hij het goede voor heeft met zijn vrouw en haar familie.



 

Uit: Tot aan de einden der aarde - december 2005