Het zendingswerk van de Igreja Presbteriana do Brasil (IPB) in de Braziliaans provincie Rio Grande do Sul doet onwillekeurig denken aan de tempelbeek die Ezechiël beschrijft, de beek die steeds dieper en breder wordt.

De Grote Rivier in het Zuiden

De IPB heeft in Brazilië een geschiedenis van 145 jaar. In Rio Grande do Sul was de IPB tot voor kort vrijwel onbekend. Verbijsterend is dat er meer dan 30.000 locaties zijn waar Afro-Braziliaanse bijeenkomsten plaatsvinden, met gemiddeld 15 aanhangers per locatie. Dit komt neer op meer dan 400.000 aanhangers in heel Rio Grande. Het spiritisme heeft de sympathie van de staat en van een groot deel van haar leiders.Een belangrijke reden voor de IPB om in die staat het evangelie te verkondigen en gereformeerde kerken te stichten.
Dit ’kerkplantingsproject’ gebeurt in samenwerking met DVN en de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) in Drenthe.
Rio Grande do Sul.
In het zuiden van Brazilië ligt de staat ’Rio Grande do Sul’(Grote rivier in het zuiden). Het is een welvarende staat en opvallend is het grote aantal onderwijsinstellingen van alle niveaus. Op technisch gebied is de staat goed ontwikkeld. De landbouw is het belangrijkste middel van bestaan.
De bevolking van deze Zuid-Braziliaanse staat bestaat uit ongeveer 10 miljoen inwoners. De meerderheid van de bevolking is van Europese afkomst.

Religie
Er zijn kerken van de Rooms Katholieken, Luthersen, Baptisten, Methodisten en Pentacostels. Het percentage protestanten in Rio Grande is minder dan 5%. De katholieke traditie heeft sterke sporen nagelaten in de cultuur. Deze katholieke traditie werd gevestigd door de Portugese en Spaanse kolonisten en is versterkt door de komst van Italiaanse, Duitse en Slavische immigranten in de 19e eeuw. Het volk is erg conservatief met betrekking tot de religie, die het geërfd heeft van de kolonisten.
Kerkplanting
De bedoeling van het project is om te komen tot de planting van presbyteriaanse kerken in de twintig grootste steden (meer dan 40.000 inwoners) in het binnenland van Rio Grande. Vanuit die plaatsen wil men op basis van het ’discipelschap’ de omliggende dorpen bewerken. Het project is gestart in 2000 en zal DV worden voltooid in 2010. Men gaat per locatie uit van een periode van acht jaar vanaf de start totdat de kerk zichzelf financieel kan bedruipen en een eigen kerkenraad heeft.

Bidden voor nieuw gemeentelid die zijn baan dreigt te verliezen.

De werkers
De zendelingen hebben een gereformeerde theologische opleiding genoten en zijn speciaal voor dit werk getraind. Ze zijn gemotiveerd om mensen discipelen van Christus te maken. Het einddoel is dat een kerk moet worden geplant die zelfstandig kan zijn. Ten opzichte van de omgeving en de doelgroep werkt men niet met ’een verborgen agenda’.

Verrassend in het werk is de bereidheid van scholen om evangeliserende groepen te ontvangen. Is het geen wonder dat een roomse school een groep van 60 evangeliserende jongeren laat optreden, en dat de leerkrachten zo enthousiast raken dat ze meezingen en meebidden, en bij het afscheid zeggen: ’Kom gauw terug?’ De rivier wordt breder en dieper.