Een indruk van Nederland
Het wonderlijke verschil tussen culturen
door Ghislain Yumba Musoya

“Heb je veel indrukken van Nederland? Zijn er veel verschillen tussen Nederland en Congo? Wat kunnen wij van Congolezen leren? Hebben jullie onze hulp nog nodig (zowel geestelijk als materieel)? Bent u getrouwd en hebt u kinderen?
Al dat soort vragen zijn de laatste tijd vaak op me afgevuurd.

Ghislain Yumba Musoya is algemeen secretaris op het kantoor van De Verre Naasten en de Utrechtse Zending in Lubumbashi, DR Congo. Hij was in Nederland als een van de afgevaardigden van de ERCC, onze zusterkerken in Congo. Hij werd door de Generale Synode van Amersfoort-C, samen met vele andere buitenlandse broeders, ontvangen. Bovendien heeft Yumba in Nederland een cursus gevolgd. Hij is econoom en studeerde aan de universiteit van Lubumbashi. In dit artikel vertelt hij over zijn indrukken van Nederland

Als je in Nederland aankomt, valt je gelijk op dat alles zo groen is en zoveel sloten en kanalen, weilanden en boerderijen tjokvol schapen en koeien. Als je uit een ontwikkelingsland als Congo komt, ben je ook diep onder de indruk van het hoogontwikkelde wegennet en het intensieve verkeer. De mensen hebben altijd haast en hebben het altijd druk. Ze lijken ook allemaal rijk te zijn. Vooral meneer Te Koop, die is het rijkst van allemaal. Hij heeft overal boerderijen, huizen en grote kantoorgebouwen, zowel in de stad als op het platteland.
Het individualisme valt ook op, maar Nederlanders hebben ook andere dingen gemeen: de eenden in de sloot en die andere dieren waarvan het ten strengste verboden is om ze te vangen en op te eten...

Een indruk van de kerk
Natuurlijk was ik onder de indruk van al die prachtige kerkgebouwen, waarvan sommigen al enkele eeuwen oud waren. Wat ook opviel, was de gedisciplineerdheid van de christenen: ze zijn echt allemaal op tijd in de kerk. De kerkdienst zelf is ook een voorbeeld van orde en fatsoen.
Aan twee kerkdiensten op één zondag was ik niet gewend. Leuk was om te zien dat de kerkgangers na de dienst wat blijven om met elkaar te praten. Ook de jongeren, maar daar roken ze ongegeneerd een sigaret bij, pal voor de kerk...
Voor een Congolees zijn de diensten wel kort en stijfjes. Er wordt niet met veel enthousiasme gezongen. Mensen klappen niet, zoals in Afrika, in de handen. Er is alleen maar een orgel, en geen synthesizer en Afrikaanse tam-tams. Na een gebed hoor je geen ’Amen’ van de gelovigen. Ik vroeg me vaak af: wat betekent Psalm 150 eigenlijk voor de broeders en zusters uit Nederland?

Yumba (rechts), wordt samen met reisgenoot ds. Kishimba (links) in Elburg rondgeleid door Rudolf de Vries.

Een indruk van de gezinnen
Als je ergens komt, is één van de eerste vragen: “wat wilt u eten of drinken?” Inderdaad, in Nederland is men voortdurend aan het eten. Toen ik weer terug in Congo was, zei dan ook iedereen dat ik flink was gegroeid! Eerlijk gezegd was het me af en toe net iets te veel.
Tja, en dan een vrouw tegen haar man horen zeggen “vandaag is het jouw beurt om de vaat te doen, of eten te koken”. Hier in Congo vinden de vrouwen zoiets absurd. Voilà, het wonderlijke verschil tussen culturen.

Congolese rijkdom
Congolezen zingen met enthousiasme en gevoel. Ze gebruiken daarbij verschillende instrumenten, zowel moderne als traditionele: de houten trom, de tam-tam en schelklinkend metaal, synthesizer en gitaar. Ook wordt er met vuur gepreekt. We houden van dansen en slaken vreugdekreten tot eer van de Heer. Congolezen zijn gastvrij en solidair, ze staan klaar om zich op te offeren voor de kinderen van een oom of tante. Ongetrouwd blijven en homoseksualiteit zijn hier ongehoorde ideeën.






Ik denk dat deze waarden ook iets te betekenen hebben voor de broeders en zusters in Nederland. Het is goed om je vreugde voor je Schepper te uiten, om de Here met luister te aanbidden en het evangelie te verkondigen. Christenen moeten niet meegaan met ideeën over ongetrouwd blijven en homoseksualiteit. Roken en drinken geeft hier in Afrika aanstoot en lijkt me sowieso geen goede evangelisatiemethode.

Uit: Tot aan de einden der aarde - oktober 2005