Op bezoek bij
Jan Merkus

Jan en Annette Merkus zijn door DVN uitgezonden naar DR Congo. Sinds begin 2005 werkt Jan daar als administrateur op het kantoor in Lubumbashi. Jan en Annette hebben 4 kinderen.

Jan Merkus met drie van de vier kinderen.

Wat was je motivatie om naar het buitenland te gaan?
In mijn vorige baan was ik al vrij vaak om commerciële redenen in het buitenland. In mijn huidige werk echter kan ik al mijn tijd geven aan het opbouwen van Christus’ Kerk en het verbeteren van de levensituatie van echt heel arme mensen.

Wat is je taak?
In een team met 11 lokale medewerkers verzorgen wij alle ondersteunende diensten die een internationaal werkende (hulp)organisatie van 30 mensen nodig heeft.

Hoe ervaar je je werk?
Je merkt direct het nut van je inspanningen. En dat geeft samen met het geloof voldoende kracht om de schrijnende ellende die ons omringd aan te kunnen.

Heeft je man / vrouw een taak?
Annette heeft geen taken bij DVN maar is de manager van het huishouden. Met de pasgeboren baby, onze drie andere kinderen van vijf jaar en jonger en nog vijf mensen in de huishouding en in de beveiliging is dat een aardige klus.

Welke contacten heb je buiten je werk met de plaatselijke bevolking?
Via de kerk, sportclub of bijbelstudie komen we mensen tegen uit alle milieus, ieder daarvan met hun eigen voor- en tegenspoed.

Functioneert je gezin anders dan in Nederland?
Hechter, ook omdat we meer op elkaar moeten letten om veiligheids- en gezondheidsredenen.

Wat viel je het meest op toen je nog maar pas in Lubumbashi was?
Dat het elke dag mooi zomerweer was en dat het dagelijks leven zich ook daarom voornamelijk op straat afspeelt. Dat geeft een gezellige drukte in de stad.

Wat was je ultieme cultuurshock?
Toen we voor de bevalling even in Nederland verbleven en daar de regelcultuur tegen het lijf liepen.

Wat doe je aan ontspanning?
Met het gezin op stap gaan, sporten en piano spelen.

Wat mis je het meest in Lubumbashi ?
Mona-toetjes en de mogelijkheid om in de ogen van familie en vrienden in Nederland te kijken.

Hoe komen jullie aan je dagelijkse boodschappen?
Gewoon bij de supermarkt, en we kunnen zelfs kiezen uit Griekse, Belgische, Arabische en Zuid-Afrikaanse produkten.

Welk boek heeft je het meest geboeid, en waarom?
Abbessijnse kronieken van Moses Isegawa; de fantasie die deze Afrikaan heeft gaat werkelijk alle grenzen te buiten.

Vertel iets van de laatste preek die je hebt gehoord?
De preek van pasteur Kanjiki ging over de gaven van de Geest. Elk gemeentelid is als gave van de Heilige Geest aan de andere gemeenteleden gegeven. We moeten deze giften niet veronachtzamen, zeker niet als ze ook voor onszelf een bijzondere functie vervullen bijvoorbeeld als predikant of als hulpbehoevende.

Wat kunnen we van de mensen in Congo leren?
Gemeenschapszin; de groep is veel belangrijker dan het individu.

Wat zou je de kerken in Nederland willen meegeven?
Het antwoord op de vraag hoe een hulpbehoevende binnen de gemeente jouw zelf kan helpen.

 

Uit: Tot aan de einden der aarde - april 2006