|
|
|
|
ALGEMENE INFORMATIE OVER CONGO |
|
Lokale Tijd: |
|
|
Ligging: |
In het
hart van Afrika. Ons werkgebied is de provincie Katanga
in het zuidoosten van het land en de provincie Kassaï in
het midden van het land. |
|
Klimaat: |
Tropisch
landklimaat met gemiddelde temperaturen tussen de 20 en
30 graden |
|
Bevolking: |
Voornamelijk Bantoestammen |
|
Godsdienst: |
Ongeveer
de helft van de bevolking is Rooms-Katholiek, een kwart
is protestant. Ongeveer 10-20% van de bevolking hangt
een animistische (inheemse) godsdienst aan. |
|
Bestaan: |
M.n.
landbouw. Er is erg veel werkloosheid in Congo. |
|
Munt: |
De
Congolese Franc. De waarde van de franc is erg aan
inflatie onderhevig. In april 2002 was 1 Congolese Franc
0,3 eurocent waard. |
|
| |
|
|
Goede toekomst geen utopie voor klas drie!
Je zou het niet zeggen maar alle tachtig kinderen op de vorige pagina zitten
in één klas! Ze zijn blij dat ze naar school mogen, dat wel, maar daar is
niet alles mee gezegd. Als je eenmaal ’binnen’ bent, wil dat nog niet zeggen
dat alles op school vanzelf goed gaat.
In de afgelopen jaren
heeft De Verre Naasten vijf mooie scholen laten bouwen in DR Congo en
geholpen met het toerusten en bijspijkeren van de meesters en juffen en
het bestuur. Van heinde en verre zijn kinderen gekomen om de lessen te
volgen. Want als je kunt lezen en schrijven, heb je meer kans om een
goede toekomst op te bouwen. Dat weten ze maar al te goed, omdat ze in
een land wonen waar meer dan 50% van de volwassenen nooit heeft leren
lezen en schrijven en waar veel armoede is.
 |
Op sommige scholen krijgen
de jonge kinderen ’s ochtends les en de oudere jeugd ’s middags. Zo wordt
het gebouw optimaal benut. Op een bankje dat bedoeld is voor twee kinderen,
zitten er vaak drie en soms wel vier. De klaslokalen puilen uit, om maar
zoveel mogelijk kinderen de kans te geven om de lessen bij te wonen. Je kunt
je wel voorstellen dat er in zo’n volle klas dan wel een zekere discipline
moet heersen om nog les te kunnen geven. Nou, die is er. Van oudsher heerste
er in de scholen van deze voormalige Belgische kolonie een ouderwets
schoolsysteem met twee pijlers: wie niet horen wil moet maar voelen, en: als
je iets wilt leren, moet je het heel vaak uit je hoofd opdreunen.
Beide systemen zijn in de westerse wereld inmiddels achterhaald en vanuit
DVN/Congo wordt er veel aan gedaan om nieuwere en betere didactische
vaardigheden aan te leren; omdat ook een kind respect verdiend.
 |
Ook het goed overbrengen
van de bijbelse boodschap vereist vaardigheden en ’spirit’ en ook daar wordt
aandacht aan gegeven.
De komende jaren is er nog veel steun en coaching nodig om dit christelijke
onderwijs te optimaliseren. Kleinere klassen, zoals in Nederland zullen,
daarbij voorlopig wel een utopie blijven, maar een enthousiaste en
respectvolle manier van lesgeven kan worden aangeleerd. En een bestuur dat
goed toeziet op de kwaliteit van het personeel, kan worden getraind.
 |
Voor al deze zaken is geld
nodig. Wilt u helpen om dit bij elkaar te brengen?
Met uw hulp kan DVN de onderwijs-plannen voor het komende schooljaar
uitvoeren. Zodat Ngoy en Martine met plezier naar school blijven gaan en
over een paar jaar hun diploma krijgen, klaar om met een vervolgopleiding te
beginnen.
De Lubumbashi-klas van 2006-2007 gaat komend schooljaar weer naar school.
Wilt u voor hen bidden? Als u een foto van één van de kinderen wilt – met
een korte beschrijving van wie hij/zij is en wat zijn/haar toekomstdroom is
– om thuis, in de klas of in de kerk op te hangen – maakt u dan E 25, E 50
of E 100,- over. Meer mag natuurlijk ook. In oktober hopen we alle kinderen
bij u ’onderdak’ te hebben, zodat ieder van deze kinderen een biddende klas,
of een biddend gezin achter zich heeft staan.
Uit: Naast/ - Juli 2007 |